Tampo

Noong isang araw, nagtampo na ako sa ‘yo. Ngayon nagtatampo na naman.Me dahilan ba ako na magtampo? Sa palagay ko, meron naman.

Ang unang tampo ko: Gutum na gutom ako pagdating sa office noong isang araw. Pagdating sa kantina, wala akong nagustuhang pagkain. Bigla ko tuloy naisip na kung ipinaghahanda mo ako ng almusal, wala sigurong problema. Mabibilang ko kasi ang mga sandali na ipinaghahanda mo ako ng almusal. E, bakit nga ba ganun? Naisip ko marahil alam mong di ako kumakain nang maaga. Naisip ko rin, alam mong kaya ko kasing gumawa ng paraan sa mga simpleng bagay na ito. Simple nga lang pala ito.

Ang sumunod na tampo: Kahapon, Sabado, halos buong araw akong naglaba. Ngayon ay Linggo, nagbabanlaw pa rin. Ako pa rin ang maghuhugas ng plato kasi kakahiya naman sa dalaginding ko na pinaghugas mo ng katakot-takot na hugasin kaninang umaga. Ang iskedyul niya ay ngayong gabi sana. Inako ko na ang iskedyul niya ngayon. Kaya lang nang hilingin ko sa iyo na imisin ang mesang pinagkainan ipinasa mo na naman sa ating anak. Sobra talaga akong nainis kasi buong araw kang nasa labas para magmahjong o magmiron sa mahjong. Papasok ka lang para magluto ng ulam. Simpleng hiling hindi mo mapagbigyan. Pakiramdam ko e wala kang kagana-gana pag nasa loob ng bahay. At ke sigla-sigla naman pag kasama mo ang iyong mga barkada. At bakit parang di ko naririnig ang reklamo mong masakit na mga kasu-kasuuan pag nasa labas ka? Hindi simple ito kaya di na ako nakapagpigil sa pagsasalita.

Lilipas din naman ang mga tampong ito.